Gaudí in Barcelona and Catalonia


ANTONI GAUDI'


Antoni Gaudi                                    

Geboren in 1852 in Reus (Camp de Tarragona) en zoon van een kopersmid uit Riudoms, was Gaudí sinds zijn kindertijd al een oplettende observeerder van de natuur en hij voelde zich aangetrokken tot de vormen, kleuren en geometrie. In 1868, besloot hij architectuur te gaan studeren in Barcelona, aan een universiteit waar vooral aandacht werd besteed aan neo-classistische en romantische trends. Dus zijn eerste architectonische productie was een combinatie van een reïnterpretatie van historische kanonnen met Orientaalse invloeden en de herontdekking van middeleeuwse gebeurtenissen. 

Ondanks zijn jeugdige leeftijd kreeg hij zijn eerste opdrachten vanuit de kerkelijke wereld en de gegoede burgerij, die sindsdien altijd zijn belangrijkste afnemers bleven. Eén van zijn klanten was de Stichting van Aanhangers van Sint Josep, deze springt er uit omdat zij hem de opdracht voor het afbouwen van de Sagrada Familia tempel voorlegden (de kathedraal van modern Barcelona). De industrialist Eusebi Güell was een net zo belangrijke klant die hem vele opdrachten gaf en een belangrijke patroon voor hem was. Hij vertrouwde Gaudí de bouw toe van een paleis, de kerk van een industriële kolonie, sommige paviljoens voor zijn zomerhuis en een stadstuin.

Na zijn dood in 1926, kwamen hij en zijn werk in een periode van ostracisme terecht tot de avant-gardistische trends en de internationale bewegingen zijn imago weer herstelden en hem zelfs als voorbeeld van modernisatie en vernieuwing van de 20e eeuwse architectuur presenteerden.

 

EL CAPRICHO (1883-1885)


Barri de Sobrellano s/n

Comillas, Santander
 

Een exotische zomer villa

Het huis van de nouveau rijke zakenman Máximo Díaz de Quijano werd ontworpen door de innovatieve en gewaagde architect Gaudí die graag wat kleur aan wilde brengen aan de grijze Cantabrische kust. Hij bouwde het in overeenkomst met de smaken uit die tijd in Arabische stijl en bedekte het met blaadjes en kleurige bloemen van geglazuurd keramiek zodat de gevels hun levendigheid en kleur het hele jaar door behielden. Gaudí voorzag de villa van al het nodige om comfort en rust te garanderen. Het was de modernste residentie in die tijd in Comillas en vanwege zijn nukkige vormen werd het in de volksmond algauw "El Capricho" (de nukkige) genoemd.

 

 

 

LOS BOTINES HUIS (1891 - 1892)


 Plaza de San Marcelo,5

León

Huis van een zakenman

Om comfortabel te kunnen werken en leven zonder de woning te hoeven verlaten. Dat idee vat aardig goed het doel van dit gebouw samen. Het representeert ongetwijfeld de woning van een zakenman: de winkel en het warenhuis op de begane grond en de woonruimte erboven.De beste lokatie in het historische deel van León, de beste materialen uit het gebied en de beste architect van die tijd samen gebracht om het modernste en opvallendste gebouw van de stad te bouwen.

 

BISSCHOPPELIJK PALEIS (1889-1893)


Astorga

León

Een droomkasteel dat nooit door een bisschop bewoond werd Astorga Bisschoppelijk Paleis is een zeer originele woning. In grote is het een rivaal van de naastgelegen kathedraal en het rijst sterk doch elegant boven de horizon uit. Er komen herhaaldelijk elementen in voor die karakteristiek zijn voor vroegere middeleeuwse forten. Gaudí ontwierp dit droomkasteel uit rots, baksteen en cement en bracht ogivale vormen aan om het dichter bij de omgevende architectuur te laten komen zonder zijn autonomie en persoonlijkheid te verliezen.
Voor Gaudí kwam de majesteitelijkheid van het gebouw overeen met de positie van de Bisschop van de Astorga bisdommen, maar vanwege andere omstandigheden heeft het nooit zijn eigenlijke functie gediend.

 

Interventies aan de Kathedraal (1903-1914)


Almoina Plein

Palau Reial Straat

Mirador Straat

Palma de Mallorca

 

Interventies aan de Kathedraal (1903-1914)


Voor Gaudí's tussenkomst was de Kathedraal van Palma de Mallorca anders. De manier waarop het koor geplaatst was en de Barok en Gotische altaarstukken en de ondoorschijnendheid van sommige Gotische ramen gaven het een uitstraling die Pere Campins, de lokale bisschop, veranderd en verbeterd wilde zien. Onder de verschillende veranderingen die de architect uitvoerde, valt de uitbreiding van de ramen waarbij hij de procedure van drie glazen platen toepaste (met primaire kleuren die achter elkaar en verlicht door de zon de secundaire kleuren vrijgeve) evenals de installatie van een baldakijn, het decor op de muren en het ontwerp van het meubilair.

 

BELLESGUARD TOREN (1900 - 1909)
 

Carrer de Bellesguard, 16-20

Barcelona

Een huis, een pleintje en een kasteel
De kantelen en de toren met die dit huis bekronen, doen je denken aan een middeleeuws fort. Hoewel de soberheid en robuustheid aan de buitenkant, geaccentueerd omdat Gaudí materialen uit natuurlijke omgevingen gebruikte, in contrast staan met de ruimte en het licht aan de binnenkant. Bovendien springen de innovatieve structurele ideëen van de zolder er ook uit.
De conische toren heeft een coating van geglazuurd keramiek met de kleuren van de Catalaanse vlag. De toren is verbonden met het vroegere gebouw van Koning Martí I, de laatste koning van de Kroon van Aragón die dit stuk land bezat en er zijn naam aan gegeven heeft.

 

SINT TERESA VAN AVILA SCHOOL (1888-1889)


Carrer de Ganduxer, 85

Barcelona

Ondoorzichtig van de buitenkant en transparant aan de binnenkant
Dit alleenstaande gebouw van vier verdiepingen met rechthoekig ontwerp lijkt vanaf de buitenkant een onoverwinbaar fort. Maar aan de binnenkant is het echter geheel het tegenovergestelde: doorzichtig, zeer licht, een gelijke verdeling en ruime kamers die een complete school, kostschool en een klooster voor nonnen onderbrachten. Het geheel weerspiegelt de soberheid van de orde van Sint Teresa van Avila en Gaudi's gevoel voor functionaliteit.
Het is voornamelijk gebouwd met steen en adobe klei. Dus de strengheid van deze materialen staat in contrast met de reeds genoemde compositionele rijkdom van het bovenste deel en met de fijne behandeling van elementen uit keramiek en behandeld ijzer, vol van symboliek
De symbiose tussen vorm en functie hebben hun functionaliteit bewezen en het gebouw wordt dus nog steeds als een educatief centrum gebruikt.

 

PARC GÜELL (1900-1914)



Park Guell uitzicht

Carrer d'Olot s/n

Barcelona

Een utopische blik over een verloren paradijs
Parc Güell is de waargeworde droom van een zakenman, Eusebi Güell en van een revolutionaire architect die voorstelde om een groot stuk rortsachtig land in het Noorden van Barcelona om te toveren in een residentieel gebied, gebaseerd op het engelse model van stadstuinen. Ondanks de wilde uitstraling van het park, was alles gepland: de toegangen, de markt, het plein, de afvoeren, de reservoirs, de paden en wegen, de trappen, de hekken... Hoewel de Eerste Wereldoorlog het falen van dit onroerend goed project betekende, is het park toch in een staat waarin we de persoonlijkheid van de stadsontwikkelaar Gaudí kunnen ontdekken, een beschermer van de natuur, schepper van pastorale omgevingen en iemand die experimenteerde met nieuwe constructieve technieken terwijl hij geïnspireerd werd door de populaire cultuur. Een park dat zijn ideëen van symbiosis tussen mens en natuur geheel weerspiegelt.

 

GÜELL LANDGOED PAVILJOENS (1884-1887)


Avinguda de Pedralbes, 7

Barcelona

Eeen luxueus huis voor rijtuigen en paarden
In het Barcelona aan het eind van de 19e eeuw, verplaatsten de welgestelden zich per rijtuig met paard. Hiervoor hadden ze dus stallen, paarden ringen en parkeerruimte nodig. Dit is waarom één van de meest gewaardeerde mannen van de stad, de industrialist Eusebi Güell, Gaudí de opdracht gaf een gebouw om dat soort faciliteiten in onder te brengen te ontwerpen in het toegangsgebied tot zijn landgoed gelegen in het noorden van Barcelona. Gaudí's project bestond uit twee paviljoens met sterke Moslim elementen in de gevels, een aspect dat in zijn vroegere werken veel voorkwam. Eén van de paviljoens zou de stallen en de paarden ring bevatten en werd gebouwd met parabolische arken en bakstenen gewelven. De ander zou het huis van de portier zijn. Beide gebouwen zijn verbonden door een spectaculaire poort van bewerkt ijzer die het mythische figuur van de draak die het landgoed beschermd voor moet stellen.

 

VICENS HUIS (1883-1888)


Carrer de les Carolines, 18

Barcelona

Een suggestief, vroeger wer
Gaudí's eerste belangrijke opdracht was het ontwerp van een zomerhuis net buiten Barcelona, tegenwoordig het noorden van de stad. Het project waarvoor hij opdracht had gekregen van de tegelfabrikant Manuel Vicens, bestond uit een huis en een grote tuin. Het huis was voorzien met al het nodige voor de zomer en geventileerd door blindering van latwerk. In de tuin om het huis lagen o.a. een waterval en een meer.
Rode aardewerk bakstenen, veelgekleurde Arabische elementen, keramisch glazuur, pleisterwerk, decoratieve schilderingen en bewerkt hout en ijzer zijn de hoofdelementen die Gaudí gebruikte bij de bouw van dit huis en zijn merkwaardig vanwege hun ornamentatie.

 

CASA MILÀ, LA PEDRERA (1906-1912)



Casa Batllo

 Passeig de Gràcia, 92

Barcelona

Wonen in een stenen beeldhouwwerk
Dhr. Pere Milà, die met een rijke weduwe trouwde, Mevr. Roser Segimon, wilde graag in een spectaculair huis in de meest cosmopolitische avenue van Barcelona in die tijd wonen: de Passeig de Gràcia.
Gaudí was de uitgekozen architect, vooral omdat hij pas het nabij gelegen Batlló Huis had gebouwd en dit als het meest recente voorbeeld van de locale architectuur werd gezien. Maar Dhr. Milà wilde dat zijn huis groter zou zijn, monumentaal. Dus bouwde de architect twee flatgebouwen met eigen toegangen maar verbonden door dezelfde gevel gemaakt van steen en met golvende patronen waarin grote ramen voor goede natuurlijke verlichting zorgden aan de binnenkant.
De kelder die als garage diende is een wonderlijke structuur, een open plan verdeling van de flats die als woningen gebruikt zouden worden en een uitstekende zolder die het dak ondersteunde zijn de meest beduidende elementen.

 

EXPIATORISCHE TEMPEL VAN DE SAGRADA FAMILIA (1883-1926)


Placa de la Sagrada Familia, s/n

Barcelona

Symbool van een stad
Het meest bezochte gebouw in Barcelona dat ongetwijfeld de identiteit van de stad over de hele wereld bepaalt, is een werk van Gaudí. In 1883 ging de architect ermee akkoord om dit poject af te maken. De bouw van de tempel met zijn neo-Gotische elementen was al begonnen, maar Gaudí veranderde het ontwerp compleet terwijl hij het zag als een monument met uitbundige decoratie en hij werkte eraan tot aan zijn dood in 1926.
Op een originele manier, paste hij vaststaande geometrische regels toe. Hyperbolische parabolen, convexe gewelfen, helicoïden en hyperboloïden zijn slechts een tipje van de complexe structuur die de essentie van de kennis en constructieve ervaring van Gaudí weergeeft. Alle elementen in en aan de tempel, zowel architectonisch en ornamenteel, ontsluieren een symbolische basis van de Christelijke traditie.

 

CASA BATLLÓ (1904-1906)



La Pedrera                                         

Passeig de Gràcia, 43

Barcelona

De metamorphose van een gebouw
Gaudí's genialiteit veranderde een terras huis dat karakteristiek was voor het district Eixample in de 19e eeuw, in één van de meest opmerkelijke gebouwen van Barcelona's architectuur: Casa Batlló. Gaudí onderwierp het huis aan een globale hervorming. Hij voegde een galerij aan de gevel toe, nieuwe balkons en polychroom keramiek. Binnen reorganiseerde hij de ruimtes en verbond de binnenplaatsen en de opwindende trap om meer licht en ventilatie te creëeren. Hij maakte deze interventie af door twee verdiepingen toe te voegen en daar bovenop een spectaculaire keramische bekroning.

 

CASA CALVET (1898-1899)


Carrer de Casp, 48

Barcelona

Het beste Barcelona gebouw in 1900
Toen de Calvets, een familie van industrialisten, besloot om in Barcelona een nieuwe woning te laten bouwen, hoefden ze over twee dingen geen seconde na te denken: om het project te laten leiden door één van de bekendste architecten uit die tijd en om een kavel in het meest modieuze deel van de stad te kiezen.
Gaudí bouwde het gebouw in Casp straat, volgens de karakteristieke typologie van huizen uit die tijd, met ruimtes voor de zaak en voor de woning van de eigenaars en met appartementen om te verhuren.
De eigenaars waren tevreden met het resultaat en de Gemeenteraad van Barcelona was zo enthousiast dat het Casa Calvet tot het beste gebouw van 1900 benoemde.

 

GÜELL PALEIS (1886 - 1889)


Carrer Nou de la Rambla, 3-5

Barcelona

Een paleis voor geweldige, sociale gelegenheden
Aan het eind van de 19e eeuw, ontwierp Gaudí het meest spectaculaire en luxueuze gebouw in Barcelona. De opdracht voor het paleis werd gegeven door de bourgeois Eusebi Güell. Het paleis werd gebouwd van steen, met een laag fijn marmer en gedecoreerd met hout van zeer goede kwaliteit. De inauguratie van het paleis was tegelijkertijd met Wereld Tentoonstelling van 1888 in Barcelona en voor die gelegenheid herbergde het paleis verschillende sociale en officiële functies.
Het gebouw verraste de burgers en werd door vele bezoekers bewonderd omdat het geheel de regels van de klassieke typologie van reeds bestaande paleiselijke constructies in Barcelona brak.

 

POORT VAN MIRALLES LANDGOED (1902)


Passeig de Manuel Girona, 55-61

Barcelona

Een golvende muur en poort
Een omheinende muur en toegangspoort tot het Miralles landgoed, gelegen in het noorden van Barcelona. Er is slechts een deel van de muur, 36 meter lang en afgemaakt met een metalen traliewerk, overgebleven, terwijl de poort die groot is en de vorm van een boog heeft, overdekt door een veranda en een kruis geheel bewaard is gebleven. De eigenaar van het landgoed was Gaudí's vriend Hermenegild Miralles i Anglès, de drukker die de architect meer dan eens gebruik liet maken van zijn enorme drukpersen om de kracht van de stenen pilaren te testen, die hij in enkele van zijn werken gebruikte.

 

SCHOLEN VAN DE SAGRADA FAMILIA (1909)


Plaça de la Sagrada Família, s/n

Barcelona

Een gebouw ver zijn tijd vooruit
Dit kleine gebouw (200 m2) is één van Gaudí's meest radicale en moderne werken en, helaas, één van de minst bekende. De architect ontwierp het als een provisionele school, annex aan de tempel van de Sagrada Família.
Eén enkel schip, verdeeld in drie klaslokalen die de naam in het meervoud verklaren. Het gebouw wordt gekarakteriseerd door de golving van de gevels en het dak die Gaudí toepaste door variabelen van geometrische regels te gebruiken. Het gebruik van baksteen, een goedkoop en hamerbaar materiaal zorgde ervoor dat er snel een  bestendig gebouw neergezet kon worden. Le Corbusier drukte zijn enthousiasme over de kwaliteiten van dit gebouw uit toen hij in 1928 naar Barcelona kwam.

 

KERK VAN SANT PACIÀ (1879)


Calle de les Monges, 27-29

Calle del Vallès, 40

Barcelona

Weken in de kerk van de School van Jesús-Maria
Toen Sant Andreu del Palomar een onafhankelijk dorp was en nog niet opgenomen in de buitenwijken van Barcelona, ondernam de jonge Gaudí één van zijn eerste projecten: diverse decoratieve elementen voor de kerk van de School voor nonnen van Jesús-Maria.
Het bestaat uit een mozaïek, muur verlichting en de koorbakken van de tempel. De laatste twee zijn verwijderd toen de congregatie deze plek verliet om naar Sant Gervasi te verhuizen. De kerk, toegewijd aan Sant Pacià, heeft de mozaïeken vloer die het hele oppervlak van de kerk bedekt en een vrij uitgebreide geometrische tekening voorstelt, gelukkig kunnen behouden.

 

STRAATVERLICHTING OP PLACA REIAL IN PLA DEL PALAU (1878)


Placa Reial

Pla del Palau

Barcelona

De eerste opdracht van officiële capaciteit die Gaudí ontving was van de gemeenteraad van Barcelona. Hij kreeg de opdracht verschillende straat lampen voor de openbare verlichting van de stad te ontwerpen. Hij maakte ze met drie en met zes armen, gekroond met een gevleugelde helm, symboo van de commerciële macht die Barcelona genoot in die tijd. De straatlampen werkten op gas en zijn bewaard gebleven in het hart van de satd: op Placa Reial, dichtbij Las Ramblas en in Pla del Palau, de oude toegang tot de haven. Na de uitvinding van elektriciteit werden ook Gaudi's lampen van elektrisch licht voorzien. Ze zijn recentelijk hersteld dus ze blijven openbare gebieden verlichten, zoals ze al 125 jaar doen.

 

KERK VAN DE GÜELL KOLONIE (1908 - 1917)


Carrer de Reixach s/n

Santa Coloma de Cervelló

Barcelona

De kerk van de vallende kolommen
Onder leiding van zijn patroon, ontwierp Gaudí de kerk voor de industriële kolonie opgericht door Eusebi Güell. Deze opdracht stond hem niet alleen toe om te experimenteren met een revolutionair berekeningssysteem van gewicht maar ook om alvast te experimenteren met vele oplossingen die hij later in veel van zijn bouwwerken zou toepassen. Dit omdat dit project leek op een uit de kluiten gewassen maquette.
Hoewel de zaak van Eusebi Güell ten onder ging en het onmogelijk was het gebouw af te maken, waren enkele onderdelen, zoals de trap, de crypte en de gewelfde toegang aan de voorkant die een woud van basaltsteen en baksteen vormde, wel afgemaakt. Dit deel staat in mooi contrast met het omliggende landschap.

 

GÜELL KELDERS (1895-1901)


Weg van Barcelona naar Sitges

16 km buiten Barcelona

Sitges

De industrialist Eusebi Güelll, Gaudi's belangrijkste afnemer en patroon was tevens een wijnproducent. Hij bezat een groot stuk land voor het verbouwen van druiven, die daar ook bewerkt en tot wijn gemaakt werden. Voor de productie van wijn en voor de opslag ervan, gaf Güell Gaudí de opdracht enkele kelders te ontwerpen. Deze bouwde de architect van steen uit hetzelfde gebied, zodat ze in harmonie met de omgeving zouden zijn. Met de loop van de tijd werd het gebouw steeds minder voor zijn eigenlijke doel gebruikt en tegenwoordig is het een gastronomische gelegenheid.

 

CO-OPERATIE LA OBRERA MATARONENSE (1883)


 Antoni Gaudí Plein

Carrer de la Cooperativa

Mataró

Gaudí voerde verschillende projecten en grote industriële vooronderstellingen uit die de Bijeenkomst Hal voor de eerste arbeiders coöperatie in Spanje zou moeten worden, gesitueerd in Mataró. Dit gebouw van grootse proporties met een rechthoekig plan en bedekt met een structuur van parabolische gewelven van hout werd in de loop der tijd verlaten en niet meer gebruikt. Het gemeentehuis van Mataró, de huidige eigenaar van het bouwwerk, heeft onlangs de restauratie, conservatie en opnieuw in gebruikname van het gebouw aangekondigd.

 

ARTIGAS TUIN (1905)


Park Xesco Boix

La Pobla de Lilleta

Toen Gaudí bezig was met de bouw van het Catllaràs Chalet, werd hij uitgenodigd door de industrialist Joan Artigas om een tuin te ontwerpen op een stuk land dat hij bezat. Gaudí woonde in het huis van de familie Artigas en bouwde de enige vochtige tuin die bekend is onder zijn werken. De vorm en de paden doen denken aan die in het Güell Park, waaraan de architect vijf jaar daarvoor was begonnen. Het cylindervormige zomerhuis, de kunstmatige grot, de leuningen langs de paden, de bloembedden, een brug en de grote hoeveelheid water zijn kenmerkend voor deze tuin. Tegenwoordig kunnen we dit vrij onbekende werk van Gaudí beter leren kennen tijdens één van de rondleidingen.

 

Catllaràs Chalet (1905)


Catllaràs Massif

La Pobla de Lillet

Opmerking: volg het 12km lange bospad van La Pobla de Lillet naar het Santuari de Falgars en ga door naar het Chalet.T
Tel. +(34) 93 823 61 46 (Promolleure)

Bovenop een heuvel, omgeven door dennebomen en met geweldige uitzichten over de bergen van Catllaràs, bouwde Gaudí een interessante constructie waarvan de muren de gevels vormen en waarin de stenen en het cement in perfecte harmonie staan met het omliggende landschap. Het gebouw was de woning van de leidinggevenden die werkzaam waren in de nabij gelegen mijnen van Catllaràs, waaruit kool werd gewonnen voor de fabriek van Portland cement Asland, eigendom van Eusebi Güell. In de loop der tijd is het huis voor verschillende doeleinden gebruikt.  Tegenwoordig is het het hele jaar geopend voor wandelaars en kunnen er tot op 48 mensen overnachten.